บันทึก
บันทึกของ Zoe Rayne 2

มันเองก็เป็นหนึ่งในพาลที่กำลังจะถูกขายต่อเหมือนตัวอื่น ๆ
แต่ตอนที่ฉันเห็นมันถูกจับขังอยู่ในกรง มันดูเหงาเหลือเกิน
บางทีมันอาจจะคล้ายกับฉันและพ่อของฉันก็ได้
ตอนนั้นฉันยังเด็กมาก แต่ก็ทนดูเฉย ๆ ไม่ได้เลย
ระหว่างที่ทุกคนในกลุ่มหลับ ฉันแอบเปิดกรง พาหนีไปไกล
พวกเราแบ่งขนมปังมื้อเช้ากันกินคนละครึ่ง แต่พอตกเย็นก็หิวกันอีก สุดท้ายก็กลับไปที่ฐาน
แน่นอนว่าทุกคนในกลุ่มโกรธกันมากพวกเขาจะจับฉันใส่กรงไปพร้อมกับ แล้วพาไปขาย แต่ปกป้องฉันเอาไว้
ถึงจะถูกยิงด้วยปืน หรือถูกตีด้วยไม้เบสบอล มันก็ไม่ล้มลง
ทั้งที่แข็งแกร่งขนาดนั้นแท้ ๆ จะยอมถูกจับตั้งแต่แรกทำไมกันนะ
น่าจะเอาจริงตั้งแต่แรกสิ เจ้าบ้าเอ๊ย
เมื่อฉันสั่งการสายฟ้าขนาดมหึมาก็ฟาดลงมาจากท้องฟ้า ทุกคนล้มลงและไม่ฟื้นขึ้นมาจนถึงเช้า
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันกับก็อยู่ด้วยกันมาตลอด
หมู่เกาะพาลพากอส 168,-554