บันทึก
บันทึกของ Auri 2
สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์นี่ ช่างผิดปกติจริง ๆ
หากจะให้จำกัดความด้วยคำเดียว คำนั้นคือ |ความโลภ|
พวกเค้าไม่รู้จักพอ และไม่รู้จักคำว่าหยุด
แม้ความแตกต่างระหว่างบุคคลจะรุนแรงมากก็เถอะ...
แต่ในภาพรวม พวกเขามักจะมุ่งไปที่ |สิ่งที่เหนือกว่า| หรือ |ก้าวถัดไป| เสมอ
พวกเขาตั้งเป้าหมายและพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ
เพียงไม่กี่ร้อยปีนับตั้งแต่ข้ามาอาศัยอยู่ที่เกาะแห่งนี้
พวกเขาก็สามารถสร้างอารยธรรมที่รุ่งเรืองที่สุดบนดาวดวงนี้ขึ้นมาได้
ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น... รู้สึกจะถูกเรียกว่า |พฤกษาโลก| สินะ
ถึงแม้จะเป็นเพราะได้รับพรอันมหาศาลจากสิ่งนั้นก็เถอะ
แต่นี่ก็คือความเร็วในการเติบโตที่ผิดมนุษย์มนาจริงๆ
แต่ข้ากลับชอบพวกเขาที่เป็นแบบนั้นนะ ดูแล้วไม่น่าเบื่อดี
เห็นว่าช่วงนี้พวกเขากำลังทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อวิจัยเรื่อง |สิ่งมีชีวิตที่ตกลงมาจากฟากฟ้าอันไกลโพ้น| อยู่ด้วย
ดูท่าทางน่าสนุกดีนะ ข้าลองแวะไปร่วมวงด้วยหน่อยดีไหมนะ
ในสายตาของมนุษย์ ข้าคือตัวตนที่หลุดพ้นจากกรอบไปโดยสิ้นเชิง
ข้าจึงคอยควบคุมตัวเองเสมอมาไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินไป
เพราะพลังที่เกินขอบเขตนั้นสามารถทำลายสมดุลของโลกได้อย่างง่ายดาย
...แต่ก็นะ ช่างมันเถอะ!
ในเมื่อพฤกษาโลกเอง ก็เป็นพลังที่เกินขอบเขตไปมากอยู่แล้วเหมือนกัน
ข้าจะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย แต่จะไม่ใช้พลังที่สถิตอยู่ในกายนี้
อืม เอาตามนี้แหละ!
สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์นี่ ช่างผิดปกติจริง ๆ
หากจะให้จำกัดความด้วยคำเดียว คำนั้นคือ |ความโลภ|
พวกเค้าไม่รู้จักพอ และไม่รู้จักคำว่าหยุด
แม้ความแตกต่างระหว่างบุคคลจะรุนแรงมากก็เถอะ...
แต่ในภาพรวม พวกเขามักจะมุ่งไปที่ |สิ่งที่เหนือกว่า| หรือ |ก้าวถัดไป| เสมอ
พวกเขาตั้งเป้าหมายและพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ
เพียงไม่กี่ร้อยปีนับตั้งแต่ข้ามาอาศัยอยู่ที่เกาะแห่งนี้
พวกเขาก็สามารถสร้างอารยธรรมที่รุ่งเรืองที่สุดบนดาวดวงนี้ขึ้นมาได้
ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น... รู้สึกจะถูกเรียกว่า |พฤกษาโลก| สินะ
ถึงแม้จะเป็นเพราะได้รับพรอันมหาศาลจากสิ่งนั้นก็เถอะ
แต่นี่ก็คือความเร็วในการเติบโตที่ผิดมนุษย์มนาจริงๆ
แต่ข้ากลับชอบพวกเขาที่เป็นแบบนั้นนะ ดูแล้วไม่น่าเบื่อดี
เห็นว่าช่วงนี้พวกเขากำลังทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อวิจัยเรื่อง |สิ่งมีชีวิตที่ตกลงมาจากฟากฟ้าอันไกลโพ้น| อยู่ด้วย
ดูท่าทางน่าสนุกดีนะ ข้าลองแวะไปร่วมวงด้วยหน่อยดีไหมนะ
ในสายตาของมนุษย์ ข้าคือตัวตนที่หลุดพ้นจากกรอบไปโดยสิ้นเชิง
ข้าจึงคอยควบคุมตัวเองเสมอมาไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินไป
เพราะพลังที่เกินขอบเขตนั้นสามารถทำลายสมดุลของโลกได้อย่างง่ายดาย
...แต่ก็นะ ช่างมันเถอะ!
ในเมื่อพฤกษาโลกเอง ก็เป็นพลังที่เกินขอบเขตไปมากอยู่แล้วเหมือนกัน
ข้าจะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย แต่จะไม่ใช้พลังที่สถิตอยู่ในกายนี้
อืม เอาตามนี้แหละ!